ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ (μια πρόσκληση για συστράτευση)


Η πολιτική είναι η πρακτική εφαρμογή των αρχών του εσωτερισμού και το πεδίο μάχης, στο υλικό επίπεδο, για κάθε εσωτεριστή.

Ανεξάρτητα από πού έλκει τις αρχές της, κάθε σχολή εσωτερισμού προσδοκεί στην εφαρμογή τους στην κοινωνία επ’ αγαθώ και προς βελτίωσή της. Ο μόνος τρόπος που οι αρχές αυτές μπορούν να έχουν άμεση, ευρεία διάδοση και εφαρμογή είναι η εφαρμογή τους από κάποιο πολιτικό κόμμα. Δεν πρέπει λοιπόν να υπάρχουν ανενεργοί, πολιτικά, εσωτεριστές.

Ύψιστα ιδανικά των υγιών εσωτεριστικών σχολών, των σχολών της Δεξιάς Χειρός, του Κυανού Μανδύα, είναι η Ελευθερία, η Αγάπη, η Αλληλεγγύη και το μέσο επίτευξής των είναι η καλλιέργεια και ανάδειξη ισχυρών και ελευθέρων προσωπικοτήτων. Με βάση αυτά, καθήκον του υγιούς εσωτεριστή είναι η συστράτευσή του με πολιτικά κόμματα, οργανώσεις ή ομάδες που υποστηρίζουν την ελεύθερη, ανοιχτή κοινωνία, καταδικάζουν την μισαλλοδοξία και προάγουν την ελεύθερη ανάδειξη των αρετών κάθε ατόμου.

Από την αρχαία εποχή, ο Πλάτωνας ήταν ενεργός πολιτικά και μάλιστα είχε εκθέσει και το πολιτικό του όραμα γράφοντας την «Πολιτεία» ενώ στις νεώτερες εποχές, ο Διδάσκαλος Φίλιππος της Λυών προσπάθησε, και παρά λίγο να πετύχει, τον ειρηνικό εκδημοκρατισμό της Ρωσίας ενώ ο Ελιφάς Λεβί φυλακίστηκε για τις προοδευτικές – σοσιαλιστικές του ιδέες. Ο Δημήτριος Σεμελάς, ο μεγάλος αυτός Έλληνας Ροδόσταυρος και ένας εκ των δύο ιδρυτών του Τάγματος του Κρίνου και του Αετού, εξέδιδε την «Ανατολική Μεσόγειο», περιοδικό πολιτικού προβληματισμού.

Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι γεγονότα που άλλαξαν τελείως την πορεία της ανθρωπότητας όπως η ίδρυση των ΗΠΑ ή οι επαναστάσεις του 19ου αιώνα στην Ευρώπη, μεταξύ των οποίων και η Ελληνική, ήταν, εν πολλοίς, απόρροια των φιλελεύθερων ιδεών εσωτεριστικών σχολών της εποχής.

Δεν πρέπει λοιπόν να μας τρομάζει η ανάμειξη του εσωτερισμού με την πολιτική και η εξέχουσα πνευματική θέση στην οποία θεωρούμε ότι ανήκουμε δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία για την μη ανάμειξή μας με τον «πεζό» και «βέβηλο» κόσμο της πολιτικής. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος ώστε οι αρχές μας να βρουν εφαρμογή και να ανακουφίσουν τον κόσμο που υποφέρει και πεινά για πνευματική, ψυχολογική αλλά και –γιατί όχι- υλική ανάταση.

Όπως προανέφερα, η πολιτική θα πρέπει να είναι ο χώρος της πρακτικής εφαρμογής των αρχών του εσωτερισμού. Τώρα, που συντελείται η μετάβαση από την μία εποχή στην άλλη και οι παλιές αρχές δεν έχουν πια εφαρμογή, είναι καθήκον κάθε εσωτεριστή να προσφέρει την δυναμική του γινόμενος ενεργός πολιτικά. Δεν έχει σημασία η παράταξη, το κόμμα ή η ομάδα στην οποία θα ενταχθεί. Σημασία έχει να κατανοήσει ότι όταν ο εποχές αλλάζουν και νέοι δρόμοι ανοίγονται, αυτός πρέπει να είναι παρόν για να προσφέρει τις αρχές του και την εργασία του για την εφαρμογή τους στην κοινωνία γιατί αν τώρα δεν δράσει, δεν θα έχει κανένα δικαίωμα αργότερα να παραπονιέται για την όποια άσχημη τροπή πάρει, για μια φορά ακόμη, η ανθρωπότητα.

Σχόλια

  1. Τα είπες όλα αγαπητέ AlTheo.
    Δυστυχώς όμως ζούμε στην εποχή του πάγου, όπου οι το πύρ είναι σε εξάλειψη από την υλιστική θεώρηση των πραγμάτων (απο πολιτικούς και κοινωνία)και χρησιμοποιείται μόνο για καταστροφή και απειλή.

    Δεν νομίζω να υπάρχει ικανός αριθμός πολιτικών, οι οποίοι μαζί με την τέχνη της πολιτικής να έχουν ενστερνιστεί και εσωτερικές ηθικές αρχές.

    Έτσι όταν και αν χρειαστεί να κάνουν χρήση βίας μέσα στο άναρχο διεθνές σύστημα, να είναι τελευταία λύση, η απολύτως αναγκαία και να εφαρμοσθεί τον σωστό χρόνο και τόπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα είπες όλα σε αυτή την ανάρτηση φίλε AlTheo.
    Δεν νομίζω να υπάρχει ικανός αριθμός πολιτικών, οι οποίοι εκτός από την τέχνη της πολιτικής να έχουν ενστερνιστεί και ηθικές εσωτερικές αρχές, ώστε να συνδυάζονται γόνιμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τολμηρή πρόταση φίλε AlTheo!
    Τολμηρή σε μια εποχή δειλίας και υποκρισίας.
    Αλλά όπου δεν πίπτει Λόγος, πίπτει ράβδος, και μάλιστα "ράβδος σιδηρά" (βλ. Αποκάλυψη, "και ποιμάνει αυτούς ράβδω σιδηρά..."). Για τους 'πολιτικούς' τα λέω, αλλά και οι 'πολίτες'..? Αυτοί(οι 'πολίτες') δεν είναι η ουρά τους (των 'πολιτικών') και αυτοί (οι πολιτικοί) δεν είναι το κεφάλι τους (των 'πολιτών')? Και τώρα σηκώθηκε η ουρά να χτυπήσει το κεφάλι? (δειλία-υποκρισία)
    Καλά το έλεγε ο Θουκιδίδης:
    "ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ, ΤΟ Δ' ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΔΑΙΜΟΝ!"
    Κι όταν φοβάσαι 'μην πεινάσεις', πόσο ΕΥΔΑΙΜΟΝ μπορείς να είσαι?
    Καλα τα έλεγε ο Ευλογημένος: "Ουκ επ άρτω μόνον ζήσετε ο άνθρωπος, αλλ εν παντι ρήματι Θεού" ...και συμπληρώνει ο Ρήγας: "καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρα..."
    Τα έχουμε ξεχάσει όλα αυτά ή μήπως δεν τα πιστεύουμε?
    Αλλά θα μου πείς, όταν δεν ξέρουμε 'από πού ερχομαστε' και 'πού πηγαίνουμε', όταν αγνούμε ή δεν θέλουμε να ξέρουμε 'γιατι είμαστε εδώ κάτω', πώς να βγούμε από τον ανθρωποφάγο Λαβύρυνθο? Κι όμως η Αριάδνη έχει απλώσει το νήμα Της και περιμένει τον Θησέα, τον Θαραλέο και Τολμηρό άνθρωπο, τον Ήρωα, να Την ακολουθήσει...
    Μετα Φόβου (ναι, Φόβου), Πίστεως (ναί, Πίστεως) και ΑΓΑΠΗΣ (Ω, ΝΑΙ!) προσέλθετε!

    Χαίρε
    Α+

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Είναι και κάποιοι από εμάς...

ΤΟ ΜΗΛΟ ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Ω ματαιοδοξία...