Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2016

ΕΠΤΑ ΑΡΧΕΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ

(από κείμενο αγνώστου...)
1.Ο Αυθορμητισμός Κάθε πράξη Φιλανθρωπίας είναι πάντοτε αυθόρμητη, συνειδητή και οικειοθελής. Δεν είναι ποτέ παρορμητική, δεν γίνεται από συνήθεια ή δεν υπαγορεύεται από ξένη θέληση. Κάθε πράξη Φιλανθρωπίας πηγάζει αβίαστα από την καλοσύνη και την συμπόνια του ανθρώπου προς τον άνθρωπο, γι αυτό και συνοδεύεται πάντοτε από την έμπνευση και φέρει όχι μόνο την σφραγίδα της λογικής του Καλού αλλά και την σφραγίδα της δύναμης για το Καλό.
2.Η Ελευθερία Κάθε πράξη Φιλανθρωπίας γίνεται πάντοτε με την ελεύθερη θέληση τόσο εκείνου που ευεργετεί όσο και εκείνου που ευεργετείται. Δεν υποχρεώνει, επομένως, με κανένα τρόπο, ούτε τον πρώτο ούτε και τον δεύτερο. Η ελευθερία εκείνου που πάσχει βεβαιώνεται και διαφυλάσσεται με την οικειοθελή και ενεργή συμμετοχή του ίδιου στο εγχείρημα της βοήθειάς του, στο μέτρο των πραγματικών δυνατοτήτων και δυνάμεών του. Η ελευθερία εκείνου που ευεργετεί βεβαιώνεται και διαφυλάσσεται με την σταθερότητα και την υπομονή κατά την εκπλήρωση του κα…

«Οι παλιές καλές εποχές…» ή μήπως όχι;

Εικόνα
Στις συζητήσεις μας γίνεται συχνά αναφορά στην έννοια του «χρόνου». Πολλές φορές συζητάμε για τις «παλιές, καλές εποχές» ενώ στις αρχαίες μυθολογίες η αναφορά σε παλιότερες «χρυσές εποχές» ή στην «πτώση» της σημερινής κοινωνίας είναι ιδιαίτερα συχνή. Μάλιστα, σε περιόδους κρίσεων όπως αυτή που διανύουμε, η σύγκριση της κατάστασης του σημερινού πολιτισμού μας με παλαιότερους ιδεατούς, φανταστικούς ή και θεωρούμενους ως πραγματικούς πολιτισμούς έρχεται να απαλύνει πολλές φορές την αβάσταχτη πραγματικότητα, δείχνοντας ότι τα πράγματα κάποτε ήταν πολύ καλύτερα και επομένως υπάρχει η δυνατότητα να ξαναγίνουν έτσι. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που όλοι έχουμε βιώσει. Υπάρχει όμως ένα περίεργο πρόβλημα. Από τη μία, όσο κι αν ψάξει κανείς ιστορικά, όσο κι αν αναζητήσει τεκμήρια στους πολιτισμούς, δεν θα βρει πουθενά μια απόδειξη ότι αυτές οι κοινωνίες υπήρξαν όντως. Από την άλλη είναι ιδιαίτερα περίεργο το γεγονός ότι όλο οι πολιτισμοί, από την ανατολή ως τη δύση κι από το βορρά ως το νότο …

ΣΤΑΣΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΣΟΥ...

Εικόνα
Κάποια μέρα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ.

Και καθώς το σώμα σου θα κείται παγωμένο σε μια τρύπα στο χώμα, έτοιμο να θαφτεί από χώματα, πρέπει να σταθείς στην άκρη του τάφου σου, να το κοιτάξεις και να αναλογιστείς.
Τώρα που η ζωή τελείωσε, τώρα που απέκτησες Šόση σοφία ήταν να αποκτήσεις, τώρα που τίποτε δεν έχει σημασία και που σε λίγο και το σώμα σου θα το φάνε τα σκουλήκια, τι άξιζε τελικά από όσα έζησες;
Ποιες ήταν οι πράξεις που έκανες και που άξιζαν και, κυρίως, ποιες δείλιασες να κάνεις;
Ποιοι άνθρωποι θα σε θυμούνται με αγάπη, σε ποιους θα λείψεις και ποιους ξαλάφρωσες με το θάνατό σου;
Και το κυριότερο· Ήσουν ένα μοναδικό μείγμα ιδιοτήτων, τέτοιο που δεν έχει ξαναπεράσει ούτε πρόκειται να περάσει από τη γη. Τι από όλα αυτά άφησες πίσω σου; Ποια αξία προσέθεσες στην ανθρωπότητα;
Στάσου στην άκρη του τάφου σου. Δες το άψυχο σώμα σου που καμία ανάγκη δεν έχει πια και συλλογίσου όλα αυτά. Συλλογίσου τα από την απόσταση που χωρίζει τη ζωή από το θάνατο. Δες τη ζωή να περνά μπροστά σου και …