Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2009

Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον...

Δείτε αυτή την ταινία μικρού μήκους (θα σας πάρει μόνο 6 λεπτά που παραγματικά αξίζουν).
http://www.cultureunplugged.com/play/1081/Chicken-a-la-Carte

Συμβαίνουν δίπλα μας, συμβαίνουν παντού.

Δεν θα έλεγα ότι είναι κρίμα. Δεν θα το δω από μια φτηνή φιλανθρωπική σκοπιά. Οι άνθρωποι αυτοί χαμογελάνε γιατί γι' αυτούς είναι δώρο ότι για εμάς είναι σκουπίδι.

Θα πω όμως, (και θα προσπαθήσω να το νιώσω) ότι έχουμε πάρα πολλά να διδαχθούμαι για τις αληθινές αξίες.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ (τόσο μικρή και τόσο πελώρια ευχή!)

Είναι φορές που μένεις άφωνος (και χωρίς τίτλο)...

Ας βρεθεί ένας, ΕΝΑΣ, λογικός άνθρωπος να μου πει τι σημαίνει αυτή η στάση των Ελλήνων Ευρωβουλευτών (διαβάστε στο link):

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&id=34097

Δηλαδή τώρα αυτά τα άτομα θα τα ξαναψηφίσουμε;

Οι ηλίθιοι δεν έχουν χιούμορ

Εικόνα
Εδώ και καιρό προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που με κάνει να χαρακτηρίζω κάποιον ως ηλίθιο.
Είμαι άραγε εγώ υπερφίαλος και εγωιστής (που είμαι δηλαδή, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) ή υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά που έχουν οι ηλίθιοι.
Τελευταία ανακάλυψα ένα: Οι Ηλίθιοι Δεν Εχουν Χιούμορ!

Οι ηλίθιοι δεν έχουν χιούμορ κι όταν προσπαθούν να αστειευτούν, είναι τόσο επιθετικοί που το αστείο τους είναι σαν πυροβολισμός.
Τα ανέκδοτά τους έχουν να κάνουν με βωμολοχίες και συνήθως αφορούν το sex (στην πιο χονδροειδή του μορφή) ή τις απεκριτικές λειτουργίες.
Τέλος, οι ηλίθιοι δεν μπορούν να αναγνωρίσουν και, πολύ περισσότερο, να ασκήσουν τον αυτοσαρκασμό.

Έχω μάλιστα την εντύπωση ότι αυτή η έλλειψη χιούμορ τους κάνει επιθετικούς επειδή εκλαμβάνουν το αστείο ώς επίθεση με σκοπό την μείωση της προσωπικότητάς τους. Το γεγονός αυτό, βεβαίως, έχει άμεση επίπτωση και στη ζωή όλων μας:
Οι ηλίθιοι κάνουν μίζερη τη ζωή μας!

Για ερευνήστε το κι εσείς. Θα ήθελα να ξέρω την γνώμη σας.

Για να γυρίσει ο ήλιος...

Εικόνα
«Δεν υπάρχει (νομίζω) κανένας καθολικός σκοπός, της ζωής μας, υπάρχει (μάλλον) η ανάγκη του καθενός μας για μια μικρή αγάπη στη μικρή ζωή του κάτω από τον ήλιο. Και τούτος ο ήλιος γυρίζει από μόνος του, οι νεκροί χιλιάδες που θέλει να ’ναι στους τροχούς, κι οι ζωντανοί που θέλει να δίνουν το αίμα τους είναι μπούρδες. Κάποτε κούφια ταρατατζούμ εθνικών ποιητών. Κάποτε λάβαρα εν δυνάμει φονιάδων»
(του Θανάση Τριαρίδη στο http://e-rooster.gr/02/2009/1223)


Είναι συγκλονιστική η αλήθεια του.
Είναι συγκλονιστικό να σκεφτείς την καταθλιπτική πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί δεκάδες γενιές με την έννοια της υποχρεωτικής θυσίας. Όχι της θυσίας που είμαστε υποχρεώμένοι να κάνουμε σε περίοδο πολέμου, ας πούμε, αλλά της ψυχαναγκαστικής αίσθησης ότι το καλό πρέπει να προέλθει μέσα από πόνο.

Και που είναι η χαρά της ζωής; Έστω, της καθημερινής μας ζωής;

Ο άνθρωπος είναι μεγαλύτερος από το Σύμπαν. Και στο Σύμπαν μόνο μια έννοια υπάρχει: Κίνηση - Δημιουργία!
Ας χαρούμε λοιπόν και λίγο! Κι ας θυσιαστού…

Καθήκον και Δικαίωμα: Για μια Διακήρυξη των Καθηκόντων του Ανθρώπου

Μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του ανθρώπινου πολιτισμού είναι η εμπέδωση της έννοιας του "δικαιώματος".
Σύμφωνα με την wikipedia (και δεν έκανα τον κόπο να ψάξω περισσότερο): Δικαίωμα (right) λέγεται η υπό του Δικαίου παρεχόμενη σε πρόσωπο εξουσία προς προστασία του έννομου συμφέροντός του. Την εξουσία αυτή του προσώπου που αναγνωρίζει ο νόμος, απορρέει, επιβάλλεται, προστατεύεται και επανορθώνεται (σε περίπτωση προσβολής του) από τον ίδιο τον νόμο.
Έτσι λοιπόν έχουμε τα "Ανθρώπινα Δικαιώματα", τα "Δικαιώματα του Παιδιού", τα "Δικαιώματα του Εργαζόμενου" κλπ.
Από την άλλη όμως, απαιτώντας, ο καθένας μας, την εφαρμογή των δικαιωμάτων μας, ξεχάσαμε την άλλη όψη του νομίσματος που είναι το καθήκον.
Το "Καθήκον" είναι μια έννοια που η κοινωνία μας έχει ξεχάσει ή τείνει να ξεχάσει.
Αν θέλετε να γελάσετε αλλά και να προβληματιστείτε, γράψτε την λέξη "δικαίωμα" στο Google. Θα πάρετε 4.780.000 αποτελέσματα. Τώρα γράψτε την λέξη &quo…

Με ποιόν να μοιραστείς...

Εικόνα
Ένα "εκ βαθέων" ποίημα του 2005.


ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΣ...

Με ποιόν να μοιραστείςΤο όραμα του παλιού μοναστηριού με τους γέρους ΔασκάλουςΝα κρατούν άσβεστο λύχνοΤην παλιά, τη Θεία Γνώση…
Με ποιόν να μοιραστείςΤο φτερούγισμα της καρδιάςΚαι το δάκρυ της συντριβής σουΌταν στα όνειρά σουΣ’ αγγίζει ένας άγγελος…
Με ποιόν να μοιραστείςΤα φτερά του αετού που φυτρώνουν στην πλάτη σουΚαι το κατάλευκο κρίνο που ανθίζει απ’ την καρδιά σουΌταν στην προσευχή σου,Στην κραυγή της καρδιάς σου προς τον Ουρανό,Ορθώνεσαι πιστός ιππότης και φωνάζεις:« Non nobis, Domine, non nobisSed nomini tuo da Gloriam»…
Η άκρη του ξίφους αστράφτει στο κυανό τ’ ουρανούΚαι η ψυχή σου κυματίζει, ένα με τον κόκκινο ΣταυρόΣτην άσπρη παντιέρα.
Ξέρεις ότι εκεί ανήκεις.Μα, με ποιόν να το μοιραστείς…

Η Αμοιβάδα και η Ελευθερία

Εικόνα
Οι παλιοί ερμητικοί φιλόσοφοι έλεγαν «όπως πάνω έτσι και κάτω», θέλοντας να ωθήσουν τους συγχρόνους τους να εφαρμόσουν ένα συνθετικό τρόπο σκέψης και έκφρασης, θέλοντας με άλλα λόγια να τους υποδείξουν να παρατηρούν τον φυσικό κόσμο προκειμένου, και μέσω αναλογιών, να μάθουν να παρατηρούν τον εαυτό τους και το περιβάλλον τους. Είναι παλιά αυτή η αρχή αλλά είναι πάντα εφαρμόσιμη, ακόμη περισσότερο σήμερα που το φυσικό περιβάλλον απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τον μέσο κάτοικο των πόλεων.
Τέλος πάντων…
Την εισαγωγή αυτή την έκανα προκειμένου να δικαιολογήσω μια σύνδεση που διακρίνω μεταξύ της αμοιβάδας και της έννοιας της ελευθερίας, δύο έννοιες που φαίνονται κατ’ αρχήν τελείως άσχετες.
Και εξηγούμαι…
Όταν μια αμοιβάδα βρίσκεται σε περιβάλλον εχθρικό, συστέλλεται ενώ όταν το περιβάλλον είναι ευνοϊκό, τότε διαστέλλεται. Την αντίδραση αυτή, δηλαδή της συστολής σε εχθρικό περιβάλλον και της διαστολής σε οικείο και ευνοϊκό περιβάλλον την θεωρούμε πολύ φυσιολογική επειδή είναι οικεία …

ΑΜΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΛΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ....

δείτε το: http://www.xblog.gr/?p=6886


Αφού πρώτα διαβάσετε το link, σας έχω μερικά σχόλια:
1. "Αύξησις του αριθμού των κατ’ έτος διοριζομένων Θεολόγων προκειμένου να καλυφθή η αδιοριστία 4.000 και πλέον πτυχιούχων Θεολογίας"
Και που να τους βάλουμε Πανμακάριστε; Δεν εχουμε θέσεις. Αλλά τι βλέπω! Έχετε έτοιμη τη λύση...
2. "Αύξησις των ωρών διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών εις την Δευτεροβάθμιον, Γενικήν, Τεχνικήν καί Έπαγγελματικήν Έκπαίδευσιν."
Γι' αυτό σας λέω. Η εκκλησία φροντίζει για όλα! Ειδικά όταν σκέφτομαι τον Θεολόγο που θα διδάσκει σε τμήματα ηλεκτρολόγων, υδραυλικών, φανοποιών και άλλων γκαραζιέριδων... Ούτε ψύλλος στον κόρφο του!
3. "Αξιοποίησις Θεολόγων εις τον Θρησκευτικόν Τουρισμόν"
Τους θεολόγους στον Θρησκευτικό τουρισμό Παναγιομακαριώτατε πως σκέφτεστε να τους αξιοποιήσετε; Ως εκθέματα; (κι εδώ, κυρίες και κύριοι, βλέπετε ένα εξαιρετικό δείγμα Θεολόγου του 19ου αιώνος...)
4. "Διορισμός 100 Θεολόγων εις το ποιμαντικόν έργον τη…