Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2016

Είναι και κάποιοι από εμάς...

Εικόνα
Είναι και κάποιοι από εμάς που δεν αφομοιώθηκαν σε κομματικά σόγια, που δεν ζήτησαν και δεν έλαβαν χάρες από προύχοντες. Που έχουν αρχές στη ζωή τους και δεν τις πουλάν, δεν τις χαρίζουν και δεν τις ανταλλάσσουν. Ίσως όχι από υψηλή ηθική, ίσως και να μην μπορούν επειδή έτσι μεγάλωσαν, έτσι έμαθαν. Είναι και κάποιοι από εμάς που σκέφτονται ταπεινά αλλά λογικά. Που ξέρουν ότι δεν υπάρχουν θαύματα, προφήτες, μάγοι, από μηχανής θεοί. Ότι κάθε τι κερδίζεται ή χάνεται ανάλογα με την προσπάθεια κάποιου. Δεν ακουμπούν το πρόβλημά τους στο βουλευτή, τον υπουργό, τον δήμαρχο, τον περιφερειάρχη αλλά στον φίλο, στον σύζυγο, τον συνάδερφο. Και ξέρουν ότι κι αυτοί το ίδιο θα κάνουν. Που χαίρονται, και ξέρουν ότι όλος ο κόσμος δε θα χαρεί μαζί τους αλλά θα τό 'θελαν, ειλικρινά. Που χαίρονται όμως, ειλικρινά, όταν μαθαίνουν για τη χαρά του διπλανού τους. Γελούν με την ψυχή τους και θέλουν να βλέπουν και τους άλλους να γελούν. Κλαίνε, και κλαίνε κρυφά. Ο πόνος στον κόσμο περισσεύει, την χαρά πρέπε…

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΦΕΛΗ ΡΕΑΛΙΣΜΟ*

Εικόνα
*Στην κοινωνική ψυχολογία, αφελής ρεαλισμός (naïve realism) είναι η ανθρώπινη τάση να πιστεύουμε ότι βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας αντικειμενικά, και ότι οι άνθρωποι που διαφωνούν μαζί μας, πρέπει να είναι απληροφόρητοι, παράλογοι, ή μεροληπτικοί.

Πως μπορούμε να ξεφύγουμε από τις συνέπειες του αφελούς ρεαλισμού;
Δεν σημαίνει ότι θα πάψουμε να βλέπουμε τα πράγματα μέσα από το πρίσμα των δικών μας προσδοκιών, των αναγκών και των εμπειριών μας. Αυτό δεν είναι δυνατόν. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναγνωρίσουμε ότι η οπτική γωνία ενός ατόμου δεν μπορεί να είναι πιο αντικειμενική - ισχυρή από κάποιου άλλου. Στην πραγματικότητα, μπορεί να είναι λιγότερο έγκυρη.

Η ιστορία παρέχει ένα εξαιρετικό παράδειγμα μιας τέτοιας αντίληψης στο πλαίσιο ενός από τα σημαντικότερα γεγονότα στην αμερικανική ιστορία. Δέκα χρόνια μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια των εγκαινίων του Μνημείου της Ελευθερίας προς τιμήν του Αβραάμ Λίνκολν, ο Frederick Douglass (πολιτικά αντίθετος του Lincoln…

ΕΠΤΑ ΑΡΧΕΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ

(από κείμενο αγνώστου...)
1.Ο Αυθορμητισμός Κάθε πράξη Φιλανθρωπίας είναι πάντοτε αυθόρμητη, συνειδητή και οικειοθελής. Δεν είναι ποτέ παρορμητική, δεν γίνεται από συνήθεια ή δεν υπαγορεύεται από ξένη θέληση. Κάθε πράξη Φιλανθρωπίας πηγάζει αβίαστα από την καλοσύνη και την συμπόνια του ανθρώπου προς τον άνθρωπο, γι αυτό και συνοδεύεται πάντοτε από την έμπνευση και φέρει όχι μόνο την σφραγίδα της λογικής του Καλού αλλά και την σφραγίδα της δύναμης για το Καλό.
2.Η Ελευθερία Κάθε πράξη Φιλανθρωπίας γίνεται πάντοτε με την ελεύθερη θέληση τόσο εκείνου που ευεργετεί όσο και εκείνου που ευεργετείται. Δεν υποχρεώνει, επομένως, με κανένα τρόπο, ούτε τον πρώτο ούτε και τον δεύτερο. Η ελευθερία εκείνου που πάσχει βεβαιώνεται και διαφυλάσσεται με την οικειοθελή και ενεργή συμμετοχή του ίδιου στο εγχείρημα της βοήθειάς του, στο μέτρο των πραγματικών δυνατοτήτων και δυνάμεών του. Η ελευθερία εκείνου που ευεργετεί βεβαιώνεται και διαφυλάσσεται με την σταθερότητα και την υπομονή κατά την εκπλήρωση του κα…

«Οι παλιές καλές εποχές…» ή μήπως όχι;

Εικόνα
Στις συζητήσεις μας γίνεται συχνά αναφορά στην έννοια του «χρόνου». Πολλές φορές συζητάμε για τις «παλιές, καλές εποχές» ενώ στις αρχαίες μυθολογίες η αναφορά σε παλιότερες «χρυσές εποχές» ή στην «πτώση» της σημερινής κοινωνίας είναι ιδιαίτερα συχνή. Μάλιστα, σε περιόδους κρίσεων όπως αυτή που διανύουμε, η σύγκριση της κατάστασης του σημερινού πολιτισμού μας με παλαιότερους ιδεατούς, φανταστικούς ή και θεωρούμενους ως πραγματικούς πολιτισμούς έρχεται να απαλύνει πολλές φορές την αβάσταχτη πραγματικότητα, δείχνοντας ότι τα πράγματα κάποτε ήταν πολύ καλύτερα και επομένως υπάρχει η δυνατότητα να ξαναγίνουν έτσι. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που όλοι έχουμε βιώσει. Υπάρχει όμως ένα περίεργο πρόβλημα. Από τη μία, όσο κι αν ψάξει κανείς ιστορικά, όσο κι αν αναζητήσει τεκμήρια στους πολιτισμούς, δεν θα βρει πουθενά μια απόδειξη ότι αυτές οι κοινωνίες υπήρξαν όντως. Από την άλλη είναι ιδιαίτερα περίεργο το γεγονός ότι όλο οι πολιτισμοί, από την ανατολή ως τη δύση κι από το βορρά ως το νότο …

ΣΤΑΣΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΣΟΥ...

Εικόνα
Κάποια μέρα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ.

Και καθώς το σώμα σου θα κείται παγωμένο σε μια τρύπα στο χώμα, έτοιμο να θαφτεί από χώματα, πρέπει να σταθείς στην άκρη του τάφου σου, να το κοιτάξεις και να αναλογιστείς.
Τώρα που η ζωή τελείωσε, τώρα που απέκτησες Šόση σοφία ήταν να αποκτήσεις, τώρα που τίποτε δεν έχει σημασία και που σε λίγο και το σώμα σου θα το φάνε τα σκουλήκια, τι άξιζε τελικά από όσα έζησες;
Ποιες ήταν οι πράξεις που έκανες και που άξιζαν και, κυρίως, ποιες δείλιασες να κάνεις;
Ποιοι άνθρωποι θα σε θυμούνται με αγάπη, σε ποιους θα λείψεις και ποιους ξαλάφρωσες με το θάνατό σου;
Και το κυριότερο· Ήσουν ένα μοναδικό μείγμα ιδιοτήτων, τέτοιο που δεν έχει ξαναπεράσει ούτε πρόκειται να περάσει από τη γη. Τι από όλα αυτά άφησες πίσω σου; Ποια αξία προσέθεσες στην ανθρωπότητα;
Στάσου στην άκρη του τάφου σου. Δες το άψυχο σώμα σου που καμία ανάγκη δεν έχει πια και συλλογίσου όλα αυτά. Συλλογίσου τα από την απόσταση που χωρίζει τη ζωή από το θάνατο. Δες τη ζωή να περνά μπροστά σου και …

ΔΥΟ ΚΑΛΟΓΕΡΟΙ, ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΚΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ!

Εικόνα
Απόσπασμα από διήγημα του Νίκου Χουλιαρά που ανακάλυψε η Μαρία Χούκλη.

Ψηλά στο Άγιον Όρος, μια φορά, ζούσανε δυο καλόγεροι σε κάποιο απ’ τα μοναστήρια του μαζί με άλλους. Ήτανε νέοι καλόγεροι που είχαν πρόσφατα απαρνηθεί τους πιο πολλούς από τους πειρασμούς των εγκοσμίων, αλλά δεν είχαν καταφέρει ακόμη ν’ απαλλαγούν απ’ την κακή συνήθεια του καπνίσματος. Οι υποχρεώσεις και γενικά το τυπικό της μοναστικής ζωής ―τα συχνά τελετουργικά και οι αλλεπάλληλες όσο και χρονοβόρες λειτουργίες και προσευχές τούς δημιουργούσαν σοβαρότατο πρόβλημα. Κάθε φορά που βρίσκονταν μαζί, το συζητούσαν χαμηλόφωνα το θέμα αλλά δεν βοηθούσε μόνο αυτό. Αποφασίσανε, λοιπόν, να κάνουν κάτι δραστικότερο. Γράψαν από ένα γράμμα ο καθένας στη διοίκηση, που ’χε ως έδρα τις Καρυές και τα ’στειλαν εκεί, με κάποιο μοναχό που έκανε τον ταχυδρόμο. Στο γράμμα έγραφαν ευγενικά γι’ αυτό το θέμα που τους έκαιγε. Με λίγα λόγια, ζητούσανε απ’ τη διοίκηση να τους απαντήσει αν επιτρεπόταν να καπνίζουν κατά τη διάρκεια των προσευχών μ…